De jeugd heeft de toekomst!

Elke keer als ik een stuk ga lopen vraag ik voor de vorm aan mijn beide jongens of ze zin hebben om mee te lopen. Vanmiddag weer. Het regende, was koud en was er van overtuigd dat ze beide hard zouden uitlachen. Tot mijn grote verbazing zei de jongste dat hij wel mee wilde lopen. Hij heeft al een paar weken niet kunnen trainen voor voetbal, en wilde dus wat aan zijn conditie doen. (zou hij toch stiekem nog hopen op AJAX1) Ik was zeer blij verrast, en vond het heel erg leuk. Eerst nog even een banaantje erin, omkleden en we waren klaar om te vertrekken.

Als een speer ging hij er vandoor. Niet zo hard man. Dit hou ik niet vol hoor. En snel gingen we al iets rustiger. Wat was ik blij. Ik was onder de indruk van zijn loopvermogen. Hij traint natuurlijk wel twee keer per week. Maar ja, voetballers zijn luie sporters. Die zijn al moe als ze twee sprintjes moeten trekken. Na 4 kilometer heb ik m weer thuis afgeleverd. Moe maar voldaan staptje hij onder de douche, en ging ik weer verder om mijn 20 kilometer vol te maken.

Eigenlijk was het heerlijk weer om te lopen. Heel even nog wat regen gehad onderweg, maar over het algemeen was het droog. Wat mijn zoon betreft: Ik hoop dat het niet bij die ene keer blijft, en dat zijn oudere broer volgende keer ook meegaat! Niets is zo leuk om met je zoons iets te ondernemen. Helemaal als het met sporten te maken heeft...